پختن مواد غذایی علاوه بر اینکه قابلیت هضم آنها را افزایش می دهد، مزه، بو و ظاهر غذا را نیز بهبود می بخشد و به علاوه در صورت وجود آلودگی در ماده غذایی خام، بهترین روش برای رفع آلودگی پختن است.  از طرفی با پخت مواد غذایی مقداری از مواد مغذی آن نیز از بین می رود که این میزان اتلاف بستگی به روش پخت، زمان پخت، مقدار مایع مورد استفاده و حرارت پخت دارد. روشهای پخت به چند دسته مانند مرطوب، خشک، سرخ کردن تقسیم می شود.

 

  • روشهای پخت مرطوب

در روش مرطوب حرارت نسبتاً کم است و تخریب مواد مغذی توسط حرارت زیاد صورت نمی گیرد،  ولی به دلیل زمان پخت طولانی مقدار زیادی از مواد مغذی محلول در آب به داخل مایع مورد استفاده وارد می شود. به علاوه مقداری از این مواد مغذی به مدت طولانی در معرض هوا قرار می گیرد و از بین می رود (بخصوص ویتامین C). در زیر به چند روش پخت مرطوب اشاره می کنیم:

 

  • جوشاندن و آب پز کردن

در این روش ماده غذایی در آب می جوشد مزیت این روش این است که آب حرارت را به خوبی به غذا منتقل می کند و عیب آن حل شدن مواد مغذی مثل ویتامین B1 و C در آب پخت است که از دست می رود در این روش با کم کردن آب برای پخت مواد غذایی و اضافه کردن ماده غذایی (بخصوص سبزیها) بعد از جوش آمدن آب و مصرف آب پخت می توان مواد مغذی کمتری را هدر داد.

همچنین هر چه سطح تماس ماده غذایی بیشتر باشد کاهش مواد مغذی بیشتر خواهد بود بنابر این خرد و له کردن، برش دادن و ریز کردن به دلیل افزایش سطح تماس باعث از دست دادن مواد مغذی می گردد.

باز گذاشتن درب ظرف پخت نیز باعث افزایش از دست رفتن ویتامین ها می گردد. به علاوه اگر نمک در ابتدای پختن اضافه گردد موجب طولانی شدن زمان پخت و خارج شدن آب، ویتامین ها و مواد معدنی در حین پخت می گردد.

 

  • بخار پزکردن

در این روش، پخت مواد غذایی با استفاده از حرارت بخار تولید شده توسط آب جوش انجام می شود دمای پخت نسبت به حرارت خشک پایین تر است، بنابراین بخار پز کردن با حفظ طعم، رنگ، شکل، بافت و مواد مغذی موجود در مواد غذایی بر جوشاندن برتری دارد.

این روش پخت متضمن استفاده از بخار تولید شده از آب جوش است. از آنجا که تماس بین ماده غذایی و آب،کمتر از روش جوشاندن است از دست دادن مواد محلول کمتر است؛  اما چون مدت زمان پخت طولانی تر است ویتامین C توسط حرارت بیشتر تجزیه می شود. در پختن غذا با بخار بدون استفاده از فشار، به دلیل پایین بودن فشار امکان برداشتن سرپوش و کنترل غذا در هنگام پختن بدون هیچ خطری وجود دارد.

در محفظه اصلی بخار پزها چند نشانه به عنوان راهنمای هر میزان آب مورد نیاز با توجه به ماده غذایی مورد نظر تعبیه شده است. دو یا چند محفظه که در کف وجود دارد و احتمالاً اطراف آن منافذی تعبیه شده که مستقیماً روی این قسمت قرار می گیرد تا بخار تولید شده بتواند از آن ها عبور کرده و به طبقات بالاتر دستگاه نفوذ کند. معمولاً تکه های بزرگتر یا ماده غذایی سفت تر را در طبقات پایین تر قرار می دهند که میزان بیشتری از بخار در  اطراف ماده غذایی در جریان است. هر چه جریان بخار در مدت زمان پخت بهتر صورت گیرد، زمان پخت کاهش می یابد. این مساله در حفظ هر چه بیشتر مواد مغذی دارای اهمیت است.

از بخار پزها برای پختن انواع مواد غذایی استفاده می شود و سبزیهای لطیفی مانند مارچوبه و کلم بروکلی بدون هیچگونه صدمه ای در این روش پخته می شود و رنگ و طعم آن ها به خوبی حفظ می شود. مواد غذایی یخ زده در این روش همزمان ذوب شده و پخته می شوند و همچنین گوشتهای سفت نیز به خوبی پخته می شوند.

 

نکات مفید برای استفاده از بخارپز:

  1. بخار پز را در محلی قرار دهید تا بخاریکه از اطراف سرپوش آن به بیرون نفوذ می کند، باعث صدمه زدن به اطراف نشود.
  2. برای پیشگیری از آسیب دیدن دست و صورت با حجم زیاد بخار، از برداشتن یکباره سرپوش بخارپز خودداری کنید.
  3. برای پختن گوشتهای یخ زده در طی پخت، تکه های آن را از هم جدا کنید و زمان پخت را بعد از ذوب شدن در نظر بگیرید.

نکته! سرعت پخت با بخار را می توان با استفاده از بخار تحت فشار زیاد کرد و این موضوع اساس پختن تحت فشار با دیگ زودپز را تشکیل می دهد چون افزایش فشار نقطه جوش آب را بالا می برد و درجه حرارت از ۱۰۰ درجه سانتی گراد بالاتر می رود. بنابر این کاربرد دیگ زود پز در حفظ ویتامین C در میوه ها و سبزیها و نیز کاهش زمان پخت سودمند است.

در این روش میزان قابل ملاحظه ای از مواد محلول وارد آب غذا می شود. در پخت ماهی به این روش یک سوم مواد معدنی و ویتامین های محلول در آب از دست می رود و طعم ماهی کمتر می شود و ارزش تغذیه ای آن از ماهی خام کمتر است اما با مصرف آب پخت مواد مغذی بازگردانده می شود.

 

  • آرام پز کردن

در این روش، مواد غذایی در حضور مایعی حاوی مقادیر زیادی آب به مدت چند ساعت به آرامی حرارت داده می شوند. دمای مورد استفاده بین ۸۰ تا ۹۰ درجه سانتی گراد (کمتر از نقطه جوش آب) می باشد. در ظرف باید طوری باشد که بخار از آن خارج نشود و دمای پخت ثابت باقی بماند. این روش برای جا افتادن انواع خورش به کار می رود. یکی از مزایای آرام پختن آن است که به علت استفاده از درجه حرارت پایین، پروتئین فقط اندکی منعقد می شود و آب کمتری از دست داده و بنابراین قابل هضم ترین شکل خود را داراست و نرم می باشد. مزیت  دیگر آرام پختن، اثر ترد کنندگی روی غذای پروتئینی مانند گوشت است؛ زیرا کلاژن محلول می شود . بنابراین روش پخت مناسبی برای گوشتهای سفت است. هم چنین به علت حرارت مستقیم، زمان طولانی پخت، و بسته بودن در ظرف، میکروبها را از بین برده و آرام پز را به وسیله ای ایمن برای تهیه غذا تبدیل می کند.

میوه های خشک را بهتر است قبل از پخت خیس کرد تا حداکثر جذب آب توسط اسمز انجام شود. همچنین باید شکر کمتری به آب پخت افزود زیرا در طول خیساندن قند از میوه خارج می شود. در حین آهسته پختن، سلولز نرم می شود و پروتئین کمی منعقد می گردد و مواد محلول وارد مایع پخت می شود. به علت استفاده از درجه حرارت پایین و حضور اسیدهای میوه PH زیر ۷ نگه داشته می شود و تخریب ویتامین هایی مثل تیامین (B1) و اسید اسکوربیک (ویتامین C) کم می شود.

 

  • روشهای پخت خشک

در این روشها از حرارت خشک با درجه حرارت های بالاتری نسبت به روش های مرطوب استفاده می شود و کاهش مواد مغذی حساس به حرارت هم به همان میزان بیشتر است. در روشهای پخت خشک مثل کباب کردن و تنوری کردن ، پروتئین به دلیل حرارت بالا سفت شده و قابلیت هضم مناسبی نخواهد داشت. همچنین ویتامین هایی که در برابر حرارت ناپایدارند مثل ویتامین C و B1 در کباب کردن و تنوری کردن از دست می رود، ضمن اینکه حرارت بالا موجب سوختن مواد غذایی و ایجاد ترکیبات سرطان زا می شود. ولی چون مدت پخت در این روش بسیار کوتاه است مواد مغذی که نسبت به حرارت مقاومترند مثل ویتامین B2 و A و مواد معدنی مثل آهن، در این روش بهتر حفظ می شوند.

 

  • سرخ کردن

پخت مواد غذایی در روغن و چربی داغ تحت دمایی نسبتا بالا، که طی آن مواد غذایی برای پخت درون روغن یا چربی غوطه ور می شود، سرخ کردن می گویند.

سرخ کردن به دو روش متداول تر است:

  1. سرخ کردن عمیق: این روش در ماهیتابه انجام می شود و هنگامی که روغن خیلی داغ است (معمولاً بین C º۱۹۱ – ۱۷۷) ماده غذایی با روغن داغ تماس پیدا می کند حبابهای زیادی خارج می شود که نشان دهنده تبخیر آب ماده غذایی است. در این روش عمل پخت با چنان سرعتی پیش می رود که از دست دادن مواد مغذی کاهش می یابد.
  2. سرخ کردن سطحی: این روش در ماهیتابه کم عمق که ته آن با روغن پوشانده می شود انجام می گیرد. نقش روغن در این روش جلوگیری از چسباندن ماده غذایی به ماهیتابه است در اثر سرخ کردن، ماده غذایی مقداری روغن جذب می کند و  باعث می شود کالری آن افزایش یابد (چاق کننده تر شود). سبزی ها در هنگام سرخ کردن در مقایسه با جوشاندن مقدار بیشتری ویتامین از دست میدهند و سیب زمینی در سرخ کردن عمیق نسبت به سرخ کردن سطحی مقدار کمتری ویتامین C از دست می دهد.

 

  • پختن با مایکرویو

در پختن با مایکروفر به طور عمده آب موجود در ماده غذایی امواج مایکروفر را جذب می کند و باعث پخته شدن می شود. به این ترتیب مواد غذایی که حاوی مقدار زیادی آب هستند، سریع تر از آن هایی که آب کمتری دارند می پزند. غذاهایی که توسط مایکروفر پخته می شوند از برخی جهات با غذاهای پخته شده به روش سنتی تفاوت دارند برای مثال زمان پخت مورد نیاز هنگام استفاده از مایکروفر به قدری کوتاه است که زمانی برای روی دادن تغییرات کند شیمیایی که در سایر روش های پخت اتفاق می افتد، وجود ندارد. در یک بررسی، میزان اتلاف مواد مغذی در پخت با مایکروفر با روش های پخت سنتی مقایسه شد و در مورد ویتامین ها اختلاف چندانی گزارش نشد. شایان ذکر است در پخت سبزی ها اتلاف مواد مغذی بیشتر از روش پخت مورد استفاده، به حجم آّب مصرفی و زمان پخت بستگی دارد.

نکته! هنگام کار با مایکروویو دور از آن بایستید.

 

پس از پخت

  1. غذای پخته شده را در یک ظرف یا سینی تمیز قرار دهید. مراقب باشید آب خارج شده از ماده غذایی خام بر روی غذاهای پخته شده نریزید.
  2. کلیه غذاها را برای جلوگیری از آلودگی ثانویه، پوشیده نگه دارید.
  3. غذاهای آماده شده را فوراً مصرف کنید. اگر باید غذا را گرم نگه دارید، اطمینان حاصل کنید که درجه حرارت آن ۶۰ درجه سانتی گراد یا بیش از آن باشد.
  4. اگر غذا در محدوده درجه حرارت خطرناک ۶۰-۴۰ درجه سانتی گراد برای مدت ۲ ساعت یا بیشتر باقی مانده است، آن را مصرف نکنید.
  5. باقیمانده غذا را در یخچال نگهداری کنید و هنگامی که سرد هستند، روی آن ها را بپوشانید.
  6. غذای یخچال را قبل از مصرف مجدد، تا حدی که بخار از آن بلند شود، دوباره حرارت دهید.
  7. غذای باقیمانده را حداکثر طی مدت ۲ روز مصرف کنید.

 

راهنمای ایمنی غذا برای مواد غذایی سرخ شده     

سرخ کردن سطحی یا عمیق غذا یک روش متداول تهیه غذا در منازل، رستورانها، موسسات غذایی و صنعت غذا می باشد و بیش از ۴۰۰۰ سال قدمت دارد. محصولات غذایی سرخ شده نظیر انواع چیپس یا خلال سیب زمینی، پیراشکی، مرغ، ماهی سوخاری و سبزیها سرخ شده مورد پسند مردم بوده و در بیشتر نقاط جهان بخشی از غذای مصرفی مردم را تشکیل می دهد.

هنگامی که دمای  پخت بالا و پخت سریع مورد نظر باشد، سرخ کردن یک روش آسان است. چربی دمای بالا را فراهم می کند و علت انتخاب چربی نقطه جوش بالای آن است.

سرخ کردن به دو روش عمقی و سطحی صورت می گیرد. در روش عمقی از یک ماهی تابه گود با مقدار روغن زیاد استفاده می شود و هنگامی که روغن خیلی داغ است یعنی دما بین ۱۹۱-۱۷۷ درجه سانتی گراد است، ماده غذایی را وارد آن می کنند و بلافاصله در اثر تماس سطح ماده غذایی با روغن داغ به علت تبخیر آب روی سطح ماده غذایی حبابهای شدیدی بوجود می آِید.

در این روش جریان پخت آنقدر سریع است که ضایعات املاح معدنی و مواد نیتروژن به حداقل می رسد و پخت زمانی پایان می یابد که سطح خارجی ماده غذایی خشک و ترد شود و به رنگ قهوه ای طلایی درآِید.

سرخ کردن سطحی در یک ماهی تابه کم عمق انجام می شود که سطح آن را روغن پوشانده است و نقش اصلی روغن جلوگیری از چسبیدن غذا به ظرف است و ماده غذایی باید بطور منظم گردانده شود تا بطور یکنواخت سرخ شود.

در فرآیند سرخ کردن، چربیها و روغنها بعنوان واسطه انتقال حرارت عمل کرده و همچنین در ایجاد طعم و بوی خوش و بافت ترد و شکننده غذاهای سرخ شده نیز دخالت دارند در طی این فرآیند چون مقداری از روغن جذب بافت ماده غذایی می شود بنابراین کیفیت روغن در کیفیت غذای سرخ شده اثر دارد.

نکته! چربیهای مورد استفاده برای سرخ کردن باید خالص باشند چون احتمال دارد ناخالصی ها در درجات حرارت بالا تجزیه شود و ضمن ایجاد طعم و بوی نامطبوع، مشکلاتی نظیر کف کردن، دود کردن و غیره را در هنگام سرخ کردن ایجاد کنند که منجر به بروز ناراحتی های معده- روده ای  شود.

در روش سرخ کردن مقداری از چربی جذب ماده غذایی شده و باعث افزایش میزان چربی مصرفی می شود و این از جهت سلامت مصرف کننده اهمیت دارد. ضایعات سبزی ها از نظر ویتامینها در موقع سرخ کردن نسبت به روش آب پز کردن بیشتر است.

وقتی گوشت سرخ می شود مقداری از ویتامینهای گروه B تلف می شود که مشابه حالی است که در تنوری کردن  اتفاق می افتد. در مورد سیب زمینی مشخص شده است که وقتی سیب زمینی را سریع بطور عمقی در روغن زیاد بپزند کاهش میزان  ویتامین C کمتر از زمانی است که سیب زمینی را در روغن کم سرخ کنند.

 

در صورتی که از روغن جهت سرخ کردن استفاده می شود به نکات زیر توجه شود:

  1. از روغن مخصوص سرخ کردن استفاده شود.
  2. روغن در ظرف دربسته تیره رنگ و در محل خشک و خنک و دور از نور نگهداری شود.
  3. برای انتقال روغن از قاشق تمیز و خشک استفاده شود.
  4. هنگام سرخ کردن درجه حرارت نباید به حدی باشد که روغن دود کند. زیرا حرارت بالا می تواند موجب تولید ماده سمی آکرولئین شود.
  5. بهتر است روغن تا حد امکان فقط یکبار تحت حرارت و مورد استفاده قرار گیرد.
  6. از حرارت دادن روغن در ظرف با بسته بندی فلزی (پیت حلبی) اجتناب شود.
  7. روغن مصرف شده به ظرف اولیه برگردانده نشود.
  8. پس از سرخ کردن باقیمانده مواد غذایی از روغن خارج شود.
  9. هنگام سرخ کردن ماده غذایی در روغن، ادویه و نمک اضافه نشود. زیرا نمک دارای مقادیری مس و آهن می باشد و این فلزات سبب تجزیه زود هنگام روغن می شوند.
  10. سطح خارجی مواد غذایی سرخ کردنی خشک شود و سپس درون روغن قرار داده شود تا عمل هیدرولیز روغنها کاهش یابد.
  11. اگر از سرخ کن و روش سرخ کردن عمیق استفاده می شود زمان مناسب مصرف با توجه به افزودن روغن تازه به روغن سرخ کردنی درون سرخ کن رعایت شود . همچنین، فیلتر و تصفیه کردن روغن سرخ کن در پایان فرآیند سرخ کردن باید مد نظر قرار داده شود.
  12. در درجه حرارتهای بالا، اکسیژن موجود در هوا سبب اکسیداسیون سریع شده و متعاقب آن روغن ها و چربیهای مورد استفاده برای پخت فاسد می شوند و این فساد به وسیله نور تسریع می گردد. اما در سرخ کن که برای سرخ کردن عمقی استفاده می شود به علت در دار بودن، سطح روغن پخت با یک لایه بخار آزاد شده از ماده غذایی پوشانده می شود و این کار از رسیدن اکسیژن به سطح روغن جلوگیری کند.
  13. مقادیر کم مس می تواند موجب فساد روغنهای خوراکی شود. بنابراین استفاده از سرخ کنی که از جنس فولاد ضد زنگ بوده است و مس در ترکیب آن وجود ندارد، جهت جلوگیری از فساد زود هنگام روغنها مهم است.
  14. در روش سرخ کردن سطحی از ماهیتابه کم عمق و از مقدار کم روغن استفاده شود بطوری که روغن فقط کف ماهیتابه را بپوشاند. قبل از اضافه کردن ماده غذایی، روغن باید به اندازه کافی داغ شده باشد و در حین سرخ کردن از حرارت متوسط استفاده شود.

 

راهنمای ایمنی غذا برای مواد غذایی گریل شده          

یکی از روشهای پخت گریل کردن است که در آن از حرارت استفاده می شود. در روش حرارت دادن خشک از درجات حرارت بالاتر نسبت به سایر روشهای پخت استفاده می شود و جهت پخت از سه روش انتقال حرارت (هدایت، انتشار و پرتوافکنی) توسط هوا استفاده می شود. در این روش به علت استفاده از دمای بالاتر نسبت به روش مرطوب میزان از دست رفتن مواد مغذی که به حرارت حساس هستند نسبتاً بالاتر است.

به غیر از مواد معدنی که در برابر حرارت پایدارند، تمام مواد مغذی دیگر تا حدودی تحت تأثیر حرارت خشک آسیب می بینند. چربیها در برابر حرارت ملایم مقاومند اما در دمای بالا با تشکیل آکرولئین که بوی تند و نامطبوع دارد تجزیه آنها آغاز می شود. کربوهیدراتها و مواد نشاسته ای نیز در اثر حرارت خشک آسیب می بینند و نشاسته به ماده قهوه ای رنگی به نام پیرودکسترین تبدیل می شود. همچنین ساکارز یا شکر معمولی طی یک واکنش چندگانه به کارامل رنگی تبدیل می شود.  ویتامین C و تیامین نیز در برابر حرارت خشک آسیب می بینند پروتئین ها فوق العاده به حرارت حساس هستند اما از نظر ارزش غذایی چندان آسیب نمی بینند مگر در دماهای بسیار بالا (نظیر تنوری کردن) و در این صورت هم ضایعات پروتئین در سطح ماده غذایی است. در طی فرآیند تنوری کردن، برشته کردن تغییرات مطلوب در طعم ماده غذایی اتفاق می افتد. در کباب کردن سطح بیرونی ماده غذایی نسبت به سطح درونی حرارت بیشتری دریافت می کند که برای برطرف کردن  این نقص از سیخ های فلزی و قطعات کوچکتر ماده غذایی باید استفاده کرد. قطعات به ابعاد ۲۰ سانتی متر از انواع گوشت قرمز با درجه حرارت ۲۳۰ c -200 به زمانی حدود ۱۷-۱۴ دقیقه برای پخت کامل نیاز دارند و این زمان برای قطعات بزرگ گوشت با وزن ۵/۱ -۱ کیلو گرم و با حرارت حدود ۲۰۰-۱۷۵ درجه سانتی گراد حدود یک ساعت و یا بیشتر است. کباب کردن در مورد گوجه فرنگی، فلفل سبز، بلال، هویج، قارچ، پیاز، سیب زمینی و بادمجان نیز انجام می شود برای قطعات متوسط و با حرارت حدود ۱۷۵ درجه سانتی گراد فقط چند دقیقه برای پخت زمان لازم است.

 

کباب کردن (نوعی از گریل کردن):

جهت کباب کردن بهتر است از گوشت گوساله به دلیل چربی کمتر استفاده می شود و نیز برای کباب کردن بهتر است از برش های نازک استفاده شود گوشت گوساله برای افزایش طعم و نرم شدن و تردی باید آهسته پخته شود. پختن گوشت در دمای زیاد سبب چروکیدگی گوشت و سفت شدن بافت آن می شود. اگر ندانیم که برش گوشت از کدام قسمت است، بهتر است آن را با آب کم و یا بصورت ملایم بپزیم. قبل از کباب کردن باید به نکات زیر توجه شود:

 

راهنمای ایمنی غذا برای مواد غذایی کباب شده

بسیاری از افراد، غذاهای کباب شده را دوست دارند. موارد ذکر شده در زیر به عنوان راهنمایی برای تهیه و آماده سازی، پخت و نگهداری صحیح مواد غذایی کباب شده، فراهم شده است.

 

نکات مهم قبل از کباب کردن

  1. کلیه ی لوازم، ظرف های پخت و سطوح کار را با محلول ضد عفونی کننده رقیق (طبق دستورالعمل موجود روی برچسب ها) تمیز و ضد عفونی کنید. ضد عفونی و تمیز کردن را قبل از شروع کار و پس از اتمام تهیه ی غذا انجام دهید. سپس کلیه ی سطوح و لوازم را با آب تمیز بشویید و در صورت امکان از دستمال های آشپزخانه یا دستمال های کاغذی برای خشک کردن استفاده کنید.
  2. قبل از تهیه مواد غذایی، دست های خود را حداقل برای مدت ۲۰ ثانیه با آب گرم و صابون به خوبی بشویید. در صورتی که پس از تهیه غذا، مواد غذایی دیگری را آماده ی پخت می کنید، باید دوباره دست های خود را بشویید. بعد از تماس با مواد غذایی خام مانند: گوشت، مرغ و غذاهای دریایی، دست های خود را شست و شو دهید.
  3. مواد غذایی خام را جدا از غذاهای پخته شده نگهداری کنید. هرگز مواد غذایی خام را همراه با مواد پخته شده در یک ظرف یا سینی قرار ندهید. برای هر کدام از آن ها از ظرف های جداگانه استفاده کنید.
  4. گوشت ها، انواع سالاد و مواد غذایی فاسد شدنی را تا قبل از آماده سازی در یخچال نگهداری کنید. در مسافرت ها و پیک نیک ها از کُلمن برای نگهداری مواد فاسدشدنی استفاده کنید. کلمن را در مکان های سایه و به دور از پرندگان و حیوانات قرار دهید.
  5. مواد غذایی را قبل از پخت، روی حرارت ملایم قرار دهید.
  6. برای جلوگیری از تشکیل ترکیبات سرطانزا بر روی سطح ماده غذایی، تاحدامکان از زغال برای کباب کردن استفاده نکنید.
  7. در صورت استفاده از زغال، از مقدار کافی زغال برای پخت کامل استفاده و مطمئن شوید که زغال قبل از شروع پخت، به خوبی قرمز و آتشین شده باشد.

هنگام پخت کباب    

  1. در صورت امکان، مرغ را از قبل نیم پز کنید. سپس آن را به سرعت کباب نمایید.
  2. همواره مراقب باشید مواد غذایی را خارج از محدوده ی حرارتی خطرناک یعنی۴۰ تا ۶۰ درجه ی سانتی گراد، نگهداری کنید.
  3. در صورتی که غذا در حین کباب کردن شروع به سوختن کرد، سیخ های کباب را بالا برده و یا حرارت را کم کنید.
  4. کباب کردن باید در فضای باز باشد تا دود و گازهای تولید شده دستگاه گوارش و چشم ها را تحریک نکند.
  5. نمک بعد از کباب کردن اضافه شود.

 

بعد از پخت:

  1. غذای پخته شده در ظرف تمیز قرار داده شود و آب خارج شده از مواد غذایی خام بر روی غذاهای پخته شده نریزد.
  2. برای جلوگیری از آلودگی ثانویه روی غذا پوشیده باشد.
  3. غذاهای آماده را فوراً مصرف کنید و اگر غذا را باید گرم نگه داشت, اطمینان حاصل کنید که درجه حرارت آن ۶۰ درجه سانتی گراد یا بیشتر باشد.
  4. اگر غذا در محدوده درجه حرارت خطرناک ۶۰-۴۰ درجه سانتی گراد برای مدت ۲ ساعت یا بیشتر باقی ماند، آن را مصرف نکنید.
  5. باقیمانده غذا در یخچال نگهداری شود و هنگامی که سرد هستند روی آنها را بپوشانید. قبل از مصرف آنها را تا درجه حرارت ۷۴ درجه سانتی گراد مجددا حرارت دهید و غذای باقیمانده طی مدت ۲ روز مصرف شود.

 

تهیه کننده: خانم کمیلی